Fatih sırtlarında güneş her zamanki tembelliğiyle
bir mısra gibi sona eriyordu.
tonlarını doğadan beğenip,
itinalı bir anne gibi salıyordu bulut diplerine.
bu ayrılış dipdiri çakılıydı avuçlarıma.
bıçak olup kanatıyordu sarılı yaralarımı.
Maviye,
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine.
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,
Devamını Oku
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine.
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,




Perdeyi şiiri tam bitirmeden kapamışınız üstat...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta