Her..
İnsanın sırtına..
Bir yük..
Yükler hayat..
Kimine az..
Kimine fazla..
Zaman..
Rüzgarlarla bir oldu..
Bir yıl yaprağımı..
Daha düşürdü..
Ömür ağacımdan..
Yine geçti dört mevsim..
Yaşadığın..
Tüm hüzünlerin..
Tüm acıların..
Kaynağı..
Sevgidir..
Sevdiğin kadar..
Her geçen gün..
Biraz daha..
Yalnızlaşıyoruz..
Uzaklaşıyoruz..
İnsanlardan..
İnsanlıktan..
Bu nasıl bir yoksulluk..
Bütün ülkeyi sarmış..
Bedenler tok olsa da..
Ruhlar aç kalmış..
Kimsenin kimseye..
İtimadı kalmamış..
Kusuruma..
Bakma sen..
Biliyorum..
Senide çok yordum..
Kalemim..
Bitmedi..
Hayat..
Beni çok yordu..
Diyorlar ya..
Doğru değil..
Hayat..
Yormaz insanı..
Bir toplumun..
İçinde bulunduğu..
Ekonomik çöküntü..
Ve güvensizlik..
Toplumu psikolojik..
Bunalıma düşürür..




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!