Kötülerin çoğaldığı bir dünyada; altüst olan, karanlığa sürüklenen düşünceler kol geziyor etrafta. İnsanlar, sanrıların sancısında kötülüğü doğurmak için ellerinden geleni yapıyor.
Kötülük, elini kolunu sallaya sallaya yürüyor içimizde; utanmazlığını marifet bilip başını dimdik tutarak… Sanki yüzsüzlük bir meziyet, vicdansızlık bir cesaret olmuş.
Biraz ışık,biraz tebessüm karanlığa gölge olmanın en güzel yanı
Biraz cesur,biraz ürkek yalnızlığa çift doğmanın en güzel anı
Karanlıkta titreyen bir korkuyum ben...Ayfer Turan
Kırk yamalı hayatım
Kırkıma aymadan, kırktılar sevincimi
Avuç içinde yüzüm ,çaldılar gülüşlerimi
Yara içinde yara,çürüttüler bedenimi
Kırk yamalı hayatım
Ölçüp tartmasını bilen insanların;
Kişilik olarak, değerlendirdiklerinin yanında bir de değerlendirmedikleri vardır..
Bu değerlendirilmeyip de değerlenmeyen kişilerin,bir ayar düşüklüğü illa ki vardır.
Ya kişiliğinden taviz vermiştir ya da 'kişi' oluşundan...
İki kubbeliydi gönlümün bendi
Biri diğerinin eşsiz ahengi
Rengarenk kuş uçuyordu içinde
Kanatlarından bir ben,diğeri sendi
Bir lale ister misin bayım?İçimdeki ateşten tütüyor dumanı..
İlmek ilmek dokunmuş yapraklarına
Kokla,kokla da içimdeki hasreti hisset diye..
Kurbanı olduk ,nefsine hevesli insanların bayramına
Ya tekbirsiz kestiler nefesimizi ya da günahla doldurdular heybemizi
"Kefenin cebi yok"diye içimize yerleştirdiler hayatın nefretini
Sonu olmayan cümlelerle süslediler beynimizi
Sersemlediğimiz oldu sersemlettiğimizde
Uzak diyarlara gömdük cüssemizi ruhumuzdan bağımsız takılarak
Sonra ne mi olur?
Ya ben olmaktan vazgeçerim ya sen olmaktan korkarım...
Ama şu var;korktuğumdan vazgeçmek,vazgeçmekten daha korkunç...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!