İçimde ne zamandır kanat çırpıp
uçmayı bekleyen beyaz kuşu uçurdum.
Saldım öylesine gökyüzüne,
süzülüyor özgürce.
Kaç tren kaçırdı kara kara düşünceleriyle.
Aydınlık ılık ılık yüzüme değince
kanatları kocaman oldu uçan kalbimin.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta