Ay Işığı Şiiri - Bekir Erçalışkan

Ne maymun iştahlıymışsın sen;
Dur durak bilmiyorsun...
Bir orada, bir burada,
Gününü gün ediyorsun!

Bir bakıyorsun Ege’de,
Bir gün Marmara’da...
Gâh Akdeniz’de geziyorsun,
Gâh serin sularında Körfez’in.
Ne işin var buz gibi,
Hırçın dalgalarında Karadeniz’in?

Ne şıpsevdi şeymişsin sen;
Goncadan goncaya uçuyorsun.
Bir güzelde karar kılmıyorsun...
Bir sarışın hatunun yüzünde,
Bir gün esmerin teninde;
Gâh buğday güzelinin saçındasın,
Bir bakmışsın kumralın göğsünde!
Ne işin var onun, bunun,
En olmadık yerlerinde?

Ben ne mi yapardım?
Olsaydım senin yerinde...
Hiç ortalıkta dolaşmazdım;
Daldan dala da konmazdım.

Hani şu kız var ya, şu kız...
Badem gözlü, bal dudaklı;
Dünyalar güzeli şu kız,
Hani var ya... adı bende saklı.
Her gün, her saat onu izlerdim,
Gözümü bile kırpmazdım!
Hep onun penceresinde...
Hep onun penceresinde;
Hiç bıkıp usanmazdım.

Dört mevsim, yirmi dört saat,
Sürekli onu seyrederdim.
Ayrılmazdım bir an yine de;
Güneş doğsa bile...