Nazan Yinanç Şiirleri - Şair Nazan Yinanç

sen ağaçların sesi olmalıydın
yüreğinde çiçekler açan zamanın
dağların ve suların

henüz aşkın mavisiyken renk
mevsimleri coştururken çan sesi

-içimizdeki maviye-

bir serçe taşısın ellerimi
kanatlarında

gözlerinde iki adımlık zindan

"Ruzigar... Uğur Balcıoğlu"


bir şiirin tam ortasında duruyorum
bir dost sesinin duldasında

o gün geldiğinde

hani
ebabillerin filleri yendiği
kısa çöpün uzun çöpten hakkını aldığı

adınla susuyorum zamanı
ruhumun kıvrımlarında bir yalnızlık belirtisi
yok sayıp kederi ve hüznü demlemeyi
dağların bilmecesini yok sayıp
yaprağın düşmesini

harf olamayan sesim
kıvrılıp duruyorum içimin kuytusuna
ey karanlık korkma gel