Ay Güneşe Küsmüş, Göğün Haberi Olmamış

Merve Ceylan
160

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Ay Güneşe Küsmüş, Göğün Haberi Olmamış

Karanlık basamadan daha yeni yaşına,
Aydınlık karşılarmış onu her satır başında.
Kıyaslamak düşermiş aşka,
Aklıktan başlarmış saymaya, yaklaşmak için karaya.

Sırf kuvvet doğurmak için birleşmişler meğer!
Gösterişmiş tüm serüvenler,
Başkaları gibi değilmiş anlık değişimler,
Yılanla yatarmış tüm sevişgenler.

Salkım söğüt halde kesişirmiş güvercinler.
Ağaçlarmış durakları sadece,
Kellerini kesermiş yaprak arasından bakan ışıldak renkler
Kubbesiymiş onların cam bozumu düşler.

Elleri kalpteymiş ikisininde sırılsıklam.
Çehre yaratmışlar etten saydam.
Aymış biri, diğeri güneşmiş yakan.
Küsmüşler birbirlerine, göğün haberi olmamış bundan.

Oysa tutanmış onları hayatta feza,
Gözlerinden kayarmış yıldızlar her gece.
Tanrı'ya ulaşmakmış asıl bilmece,
Cevabı bilene verilecekmiş; sahibinden az kullanılmış kırık bir tekne.

Bir masalmış sonsuz biten,
Matemdenmiş başı, onsuzluktan yiten.
İşkenceyle oynarmış darlıktan susan kurak ten.
İpte sallanırmış hayal, korkakmış zaten her zen.

3altı10 | 22:00
Mercey.

Merve Ceylan
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!