yalnızlığın en zengini1957
ne fırtınalar geçti karanlık gecelerimde
kaldırdım başımı açtım gözlerimi
sen,bir resim gönlümde yanan ateş
yeşil çimenler kentimin kırlarında
kutsal çiçek çöllerinde gönlümün
engin göklerin altında aşkla büyü
fırtınalarımın önünden çekilin daglar
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta