Seni ne zaman üzgün görsem
o vakit yanına koşarak gelip
yıldızları yağdırmak isterdim başından aşağı..
Seni ne vakit yaşamak istesem
o an avuç içlerimdeki ter ile
yüzünü okşayasım gelirdi nedensiz..
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta