Avni Temiz Şiirleri - Şair Avni Temiz

Soğuk olur zemheri de geceler
Ben yanarım, sen üşürsün, nedendir?
Alev olur şiirim de heceler
Ben yanarım, sen üşürsün, nedendir?

Aramıza girdi uzunca yıllar

Mevla’m yüz çevirme bana,
Günahım çok biliyorum.
Affetmek yakışır sana,
Beratımı diliyorum.

Sofraya oturup çektik Bismillah
Yedik ama hikmetini bilmedik
Her yemekten sonra Elhamdülillah
Dedik ama hikmetini bilmedik..

Yarattı bizleri kal'u belada

Düştün garip gönlüme, alev alev yakarsın,
Say ki volkan patladı kor geliyor bilesin.
Gözlerimde yaş oldun, yüreğime akarsın;
Senden ayrı yaşamak zor geliyor bilesin.

Umut bir merdivendir, ağır ağır çıkılır

Çileler dört yandan bana akıyor,
Sızım bildiğini okuyor yine.
Ben diyorum tansiyonum çıkıyor,
Tuzum bildiğini okuyor yine.

Ne kadar istiyorum, senle görmek seheri,
Gözlerim arıyor bak, gecenin üçündesin,
Yıllar girdi araya, zaman işlemez geri;
-İki soru sordum hep; neden sen, niçin sensin?
-Gittin sanma uzağa, kalbimin içindesin.

Benim çektiğim acı, dayanılır mı sence?
Hasretin kağıt oldu, yazdım seni heceden.
Geceler haram bana, gündüzlerim işkence;
-Uyku girmez gözüme, izin aldım geceden,
-Farkı yok bu sevdanın, çözülmez bilmeceden.

Kaç zemheri, kaç güz, kaç bahar gördü
Bilsen kaç veda dan geçti yüreğim.
Sana yıl gelmiştir, asırlar sürdü
Bilsen kaç veda dan geçti yüreğim..

Yürekte hasretin sanki boğacak

Sevda bir büyük derya, gemi lazım araya,
Sığ liman sandım seni, çapalar sökülmüştü.
Çok uğraştım deryandan, çıkmak için karaya;
-Yüzme bilmezdi gönlüm, deniz de sıkılmıştı,
-Limanım ol istedim, iskele yıkılmıştı..

Çok şey istemedik inan ki senden
İnsan olsan yeter, sadece insan..
Sıyır yüreğini nefretten, kinden;
İnsan olsan yeter, sadece insan..

Dağları del desem, Ferhat değilsin,