Aşılmaz yollarda dosdoğru yürüdün,
Yel oldun, estin, gönülleri bürüdün,
Kırk asırlık bir çınar gibi kurudun,
Şimdi mezarında rahat uyu Atsız.
Dediklerini tarttık, seni ata bildik,
Saçtığın ışıkla yolumuzu bulduk,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta