Ovalar, yaylalar ve arenaların
Engin kafiyesidir atlar
Nereye sürsen oraya koşmuş
Bin çağ yangını olmuş kırılan ayakları
Sessiz çığlıkları hâlâ duyulur savaş alanlarında.
Rivayete göre;
Eziyet, vefasızlık ve insan inince şehirlere
Başına buyruk kent meydanları
Ağzı köpüren yorgun atları yutmuş
Fakat hemen arkasından kusmuş tekrar
Çünkü o kargaşada unutulmuş kutsiyetin gücü.
Oysa küflü bir beşikte uyutulurken hafıza
Çoktan atların ömrüne nar bereketi vermiş Tanrı
Böylece, sanrı olmaktan çıkmış pek çok şey
Tüm ahrazlar hep bir ağızdan susarak haykırmışlar gerçeği:
Atlar ölümsüzdür, ölümsüzdür özgürlüğün nal sesi.
Kayıt Tarihi : 1.2.2026 12:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ovalar, yaylalar ve arenaların Engin kafiyesidir atlar Nereye sürsen oraya koşmuş Bin çağ yangını olmuş kırılan ayakları Sessiz çığlıkları hâlâ duyulur savaş alanlarında.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!