İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Yoktan var olurken
bir süre sularda gezdim...
Doğal bir olayla başladım
aklıma gelmeyen çocukluğuma.
Zamanın işlemediği bahçelerde koştum...
Olağan fırtınalar esti,
su katılmadan geldi aklım başıma.
Bilgiyle özgürleştim
kendimle buluştum,
karlarla örtünüp
erittim bütün kirlenmişlikleri...
Bazan saf nitelenip
budala olsamda,
botanik bahçelerine inat
doğal bir kır çiçeğini yeğledim hep...
