Ateşin Ateşi Şiiri - Gülşen Şenderin

ATEŞİN ATEŞİ

Gönlümdeki ateş, ateşlerle varsın sınansın
Aşk ateşi sarhoşluğum maviliklere gülümser
Dudakların kor alevli kızıl, antik türküler söyler
Gözlerin lav akışlı, ateş ekliyor tüm mevsimlere
Hangi iklimi seçsem, ateş bahçesi semendere…

İlkçağda ateşi bulan aşkla tutuştu mu bilinmez?
Ateş; yemek, ısınma, yakma, aydınlatma gücü
Birleştirici, arındırıcı, insanlık gelişimde öncü
Ateş ki gönülden gönle yoldur, güldür dirençtir
Bir de gül kokusu var ki, aşk ateşine karşı gelinmez…

Yaşam nehrinde ateşin ateşiyle kavrulur zaman
Şekillenmeye yön veren ey ateş! İnsanlık da öyle
Aşk ateştir, yanmaktır: ‘Hamdım piştim yandım’
Sevgi büyüsü, yaşam ışığı, güneşle umudu, sen söyle
Baharın renklere açması, gönül sevdalanması ateş…

Sönmeden yanan ateşler var ki aşk açar, çiçek açar
Yanan yaşam ateşi, Nevruz ateşi, Hıdırellez ateşi
Devrim ateşi güvercin kanadında maviliklere uçar
Mayıs ki isyan ateşi, kardeşlik dostluk sonsuza kadar
Güneşin çocukları gül yangınlarıyla hayat bulurken…

Yaşam nehrinde ateşin ateşinde kavrulur zaman.

Gülşen Şenderin