Ateşi Teslim Almak

Meydanda ateş harlıyor,
Alevler canavar dili gibi uzuyor.

Ur toplanmış —
Nefesler tutulmuş.

Karşı tepede mancınık
Kurbanını bekliyor.

Askerler tutmuş İbrahim’i.
O, yükselen alazlara
Sanki dostuna bakar gibi bakıyor.

İdamdan daha acımasız bu hüküm,
Ama onda
Bir zerre endişe yok.

Melek soruyor:
“Rabbinden bir dileğin var mı?”

Cevap sükût kadar berrak:
“O, halimi bilir.”

Bağlanıyor.
Kalbi, her zamanki gibi atıyor.
Birazdan ip kesilecek —
Bir mermi gibi
Ateşe fırlatılacak.

Fakat ateş
Ona dokunamıyor.

Çünkü iman,
Alevden daha sıcaktır.

Ve ateş,
İnanmış bir yüreğin
Önünde eğilir.

İşte İbrahim budur:
Yanmayı göze alıp
Yakmayana sığınmak.