Madem hiç yoktan ateşi buldun
Neden önce dünyayı yakmadın?
Hadi onu yapmadın
Soğukta ağlayan çocukları kollasaydın
Ya da dumansız bacalı evleri Isıtsaydın
Gücü bulunca şefkati mi unuttun?
Küllerin büyüdü, insan mı küçüldü?
Alevini silah mı yaptın, yürekleri susturdun
Ateşini karşı konulmaz bir güç mü sandın?
Bir yağmur bulutu kadar ömrün kaldı
Yakmağa değil yürekleri ısıtmaya bak
Bir kıvılcımın yeterdi aslında
Bir el, bir omuz, bir gece lambası
Destek olsun merhametimize
Boşa kör karanlığı büyütme
Işığını paylaş bizimle
Kayıt Tarihi : 15.1.2026 00:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!