Geceyi taşır farkındayım.
Aynı yöne yükselen ağaçlar.
Benimle aynı yönde,
Sadece sarmaşıklar var.
Garip bir huzur var.
Onların yüzlerinde.
Şaşkınım bende var, keder.
Yüzümü dönemiyorum.
Karanlık uğultular var.
Yangına veriyorlar.
Yanıyor orman.
Ve ardımda kalanlar.
Yeşilim şimdi.
Ama yapraksız.
Ve de ormansız.
Ölüm beni paklar.
Yükseliyor dallarım.
Kopar kıyamet.
Kenan Gezici 11 /01/2026
Kayıt Tarihi : 11.1.2026 20:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!