Namı düşer göklerden yere şairin adı.
Söyle neden gözlerin böyle manasız bakar?
Oyun oynayan çocuklar bile beni kınadı.
Sanki aşk deltasına ayrılık suyu akar.
Kalemimden dökülen şiir beni sınadı.
Şimdi anlamsızlaştı bu şehirde şarkılar.
Bak duyuyor musun bir kadının feryadı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta