Ateş, İbrahim’e gül olurken, bana oldu kül.
O’nda olup da, ben de olmayandı tevekkül.
Ben, asla İbrahim olamazdım elbette,
Lakin, ateşe girip de, derlemeliydim gül.
yordum yoruldum sana geldim
ey hayat beni de diğerleri gibi yargıla!
kumsalda kıvranan bir balık kadar
yanlışım sana!
yanıldım, yenildim,al beni
Devamını Oku
ey hayat beni de diğerleri gibi yargıla!
kumsalda kıvranan bir balık kadar
yanlışım sana!
yanıldım, yenildim,al beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta