Atama Şiiri - Ayten Özgün

Umudun bittiği an sen bir ay gibi doğdun
Bir karanlık gecenin tan ortasında durdun
Mavi gözlerinle bir ufuk çizdin bizlere
Ben bir nefer oldum ben yürüdüm izinde

İstikbal göklerdedir dedin ben baktım aya
Bize emanet olan vatan sığmaz rüyaya
Kalbimin derinide sevgin ve senin adın
Senin adımlarınla atar her bir adımım

Sanki birlikte yazdık bu ölümsüz destanı
Sen kurdun temelini ben korurum her anı
Bu ömrüm ödeyemez sana olan borcumu
Senin aydınlattığın yolda yürürüm her gün

Atam sen rahat uyu emanetin güvende
Senin fikrin yaşıyor benim çarpan kalbimde