ASR-I SAADET
Ne bir an geçer senden uzak, ey Nebi, Yokluğunda kaybolur hakikatin ışığı. Seninle doğdu rahmet, kalktı zulmet, Asr-ı saadetle dindi her türlü musibet.
Bir hurma ile doyururmuş seni açlık, Biz nimetler içinde boğulduk, yazık. Sade bir ev, mütevazı bir yaşam seninle, Biz saraylar içinde kaybolduk hevesle.
Giymezdin bir giysiyi sıkça değiştirmeyi, Biz dolaplarımızı doldurduk, hırkamız eksik değil. Taş bağlardın karnına açlıktan, Biz taşarız her lokmada, doymadan.
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende



