Aşktır Bu Şiiri - Ali Rodi Özkan

Çaresizlik içimde büyür,
Zaman var ama hep geç kalırız.
Bir yangın düşer gözlerine,
Ve biz sessizce yanarız.
Ekmek ve su gibi muhtaçtır kalbim,
Ama yarası en derinde kalır.

Ne isyan var artık, ne dönüş,
Yazgımı kabul ettim.
Adını anmadan yanmayı öğrendim,
Sessizlikte büyüdüm.

Aşktır bu… aşktır bu…
Ölüm gibi, dönüşü yok.
Kalbimde bir yangın,
Yazgımın adı sensin.
Aşktır bu… aşktır bu…
Bu yoldan kaçış yok.
Ekmek ve su gibi ihtiyaçsın,
Ama acın ezelden beri var.

Kalplerin ne adı ne ırkı vardır,
Zaman güllerini soldurur.
Seni sevmek haykırmaktır,
Ama kendi sesimi duyamam.
Yüzünde su gibi akarım,
Kendimden vazgeçer ama kalırım.

Ne isyan var artık, ne dönüş,
Yazgımı kabul ettim.
Adını anmadan yanmayı öğrendim,
Sessizlikte büyüdüm.

Aşktır bu… aşktır bu…
Yarasında ömür saklı.
Kalbimde bir yangın,
Küllerinde sen varsın artık.
Aşktır bu… aşktır bu…
Kaçsam da yolun aynı.
Ekmek ve su gibi ihtiyaçsın,
Yazgım seninle tamamdır artık.