Ey gözleriyle zamanı eğip büken,
ey kalbime dokunan sevdam,
seninle başladı yeryüzünün sahnesi,
ve ben, rolümü unutmuş bir âşık gibi sustum.
Sana seslenmedim doğrudan çünkü kalbim,
kendi dilini sana yazdı yıldızlar altı şiirlerde.
Senin tenin geceydi, ay da seni izliyordu perde arkasından.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta