Kapatın kapıları hiçbir acı girmesin içeri zaten beni öldürüyor içimdeki
başka acıyı kaldıramam ki...
Kaldırın aynaları bu solgun bu bitik yüzümü görmeyeyim
kendime hesap veremem ki...
Açmayın ışıkları ben karanlığa alışkınım dünyam kararmış
hiçbir ışık hayatımı aydınlatamaz ki..
Acıyarak bakmayın öyle lütfen kaç kere ölür bu beden
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta