Aşkın Dostu Ölüm
Camdan yansıyan o tuhaf, bencil bakışların kalbime yansıdı bugün,
Olmaz dedim, kaderimdin engelleyemedim.
Kal dedim içten içe sana,
Kalmadın, gel diyemedim.
Bakıyordu bana insanlar,
Elimde jilet, kazıyordum ağaçlara adını.
Her kelamımda sen, her baktığım yerde sen,
Kafamı çevirdiğim her yerde o sevgiden uzak, her zamanki bencil bakışların ve seni seven ben.
Geleceğim yanına ölünce, inan,
Kurtar beni bu içimdeki aşktan.
Ya sen gel, kalk o mezardan,
Ya ben geleyim, sebebim içimdeki aşktan.
Kayıt Tarihi : 4.8.2022 01:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Platonik aşık bir erkek, ama bir ölüye. Ölü bir aşka. Aşkın psikolojiye olan negatif etkilerini dışına yansıtan erkek hem ölüme hem bencil bir ölüye, onu bu hale getiren bencil kadın ile son bir kez yüzleşmek istiyor.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!