Kalmadı içimde senden yeşeren tek yaprak,
Döküldüler birer birer yerlere bak.
Senden vefalıymış şu kara toprak,
Aşkımızın çöplerini nasılda kucakladı bak.
Hangi mevsim gönlüm bu hangi bahar,
İlkbahar sanma sakın, bu sonbahar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta