Bir sabah kalksam. Hic sensizliği yaşamamışçasına. Ayrılığı tatmamış,yokluğunla yanmamışçasına. Seherle gelsen bu özlem bitse ne olur. .Sevdiğin sarkıyı calsam. Saçlarını zülfünden ayırsam. Nefesinle ciğerlerimi doldursam. Seherle gelsen nefesim olsan ne olur. Gecelerde kalsa hasretin. Gömsem zifiri yalnızlığımı. Kabus dolu rüyalarımda kalsa sensizlik. Seherle gelsen günes gibi dogsan ne olur. Her sabaha sesinle uyansam. Güzelliğinle günümü aydınlatsan. Kahvaltı soframa sohbetini katsan. Seherle gelsen cay gibi yudumlasam ne olur. Her anım seninle olsa. Sevgin üşüyen bedenimi ısıtsa. Uzansa ellerin ellerimi tutsa. Seherle gelsen gözlerinde yasasam ne olur. Üç günlük ömre bu gurbet niye. Böyle sevene zulum etmek degilse bu ne. Ayrılık cehennem yakar sen diye diye. Seherle gelsen cennetim olsan ne olur.
Oysa Sonbahara yakışacaktı ayrılıklar. Toprak altında solacaktı papatyalar sümbüller zambaklar. Dökülürken yapraklar ,belki bir aşka el sallayacaktı. Dondurma satan çocuk,harçlığını kestaneden kazanacaktı. 🥀 Aslında veda kokuyordu sonbahar. Yürek yarin acısıyla kışta yaşayacaktı. Yaprakların rengi sarı kırmızı turuncu olacaktı. Kış ayazından belki gün çalacaktı. 🥀 Sonbahara dokunacaktı topraklar. Son deminde güller kasımpatıyla buluşacaktı. Güneş yüzünü yağmurla yıkayıp,rüzgarla kurutacaktı. Yeşile boyanmış gözler,kahverengiye çalacaktı. 🥀 Sonbaharı giyinecekti yamaçlar. Şen çocuklar uçurtma uçuracaktı. Mavi gökyüzüne selam yollarken. Göçmen kuşlar bahara doğru kanat çırpacaktı. 🥀 Sonbahar olmasa hiç mevsim. Çatlayan toprak misali kansa suya. Bir filiz yeşerse adı bilinmeyen. Öyle alelade kırlarda açsa. 🥀 Sonbaha uyanmış rüyalar. Hüznü giyinmiş bağlar. Agaçlarda ayvalar narlar. Öksüz kalmış,sanki viranlar. 🥀 Sonbaharı yazmış şairler. Yeni aşklara ikinci bahar demişler. Vedaları eylüle ekime hapsetmişler. Ömrün son yıllarını sonbahara benzetmişler. 🥀 Sonbahardı yorgun yürek gibi atan. Yağmurla sel oldu yüreklere sığmayan. Kış olsada baharıyla araya sıkışan. Baharı özledi yeni sevdalara umutlara koşan. 🥀 Sonbahardı hüznün mevsimi. Geçici gülecekti güneş pastırma yazı gibi. Dağlar şimdiden beyaz gelinliğini giydi. Kışın rehaveti sanki sonbaharın suçuymuş gibi.
Ve insan yaprak döker, Acılar hep başladığı yerde söner, Bitmez geçmez dedikleri, Hatıra defterinin sayfalarına girer . 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹Ve insan yaprak döker...... Baharda yağan kar misali, Ayaz vurur yüreğin söker, Güvendiğin dağ misali yıkılır gider. 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹Ve insan yaprak döker....... Dost bildikleri bir gün gider, Hayat mücadelesi birazda narsist eder, Asla ayrılamam dedikleri bir kefenle ,toprak altina girer.🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹 Ve insan yaprak döker.......... Bazen gözlerinden, Bazen sözlerinden, Bazende yüreğinden parça parça hayallerinden, Hayatından söker. 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹Ve insan yaprak döker......... Görür ihanetleri, Menfaate dayalı sevgileri,kıskançlığı,kini ,öfkeyi, Dökülür yüreğinden yaprak misali. 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹Ve insan yaprak döker.......... Yaz desede, Yitip gidenlere isyan eder. Çiçeksen koparırlar dalını,filizsen koparırlar başını. 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹Ve insan yaprak döker....... Önce gözlerinden yaşlar iner, Sonra canım dedikleri canını ister. Tarumar olur hayalleri ve insan sonbaharsız yaprak döker.Ve insan yaprak döker. Gül Kplan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!