Asker 2 Şiiri - Timuçin Bozgeyik

Elinde mavzer olan mavi gözlü er,

Son defa aynaya bakayım öyle öleyim der,

Çamurlu ceketinin düğmelerini çözer,

Çıkarır kanlı, kırık aynasını.

Kendi kendine

Azaltırdım ben kalabalıkları

Kabalıklarımla der,

Ne gerek vardı harbe

Neme gerek mavzer,

Tam damlayacakken

Ağzının kenarından kan damlası,

Uyandırır onu uykusundan ablası.

Arar yatağının yanında duran

Gri saplı sopasını.

Madalyalarla doludur ama göremez

Mavi boyalı odasını.

t.b.