Durdu dünyam, kara bulutlar çöktü ufkuma
Umutlarım vardı sonsuz, seninle olan,
Rasgele bir duygunun değil esiri,
Sustukça içimde yanan bir vokan misali.
Unuttu sanma, asıl şimdi başladım seni yaşamaya,
Nafile, bilirim tüm serzenişlerim boşuna,
Dayanmak ne mümkün aşkın ızdırabına,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta