Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Özlemlerin yüreğine koyduğu kor
Gecenin içine güneşleri koysan o kadar yakmaz belki...
Ve hüzün kanar durur ayrılıklara prangalı sevdaların üzerine..
Kaleminizden damlayan tespitler, kırmızıya çalan bir yürek kesiği sızıntısıydı sanki... Çok çok teşekkür ve saygılarımla, kıymetli vaktinize...
Gecenin karanlığa açılmış koynunda geçmişin pişmanlıkları içinde hüzün kanatır insan
dokundukça yaralarına
özlem devasa bir yangın gibi büyür de büyür çaresizce
Çok beğenimle Kenan bey
saygıyla
.
.
Özlemlerin yüreğine koyduğu kor
Gecenin içine güneşleri koysan o kadar yakmaz belki...
Ve hüzün kanar durur ayrılıklara prangalı sevdaların üzerine..
Kaleminizden damlayan tespitler, kırmızıya çalan bir yürek kesiği sızıntısıydı sanki... Çok çok teşekkür ve saygılarımla, kıymetli vaktinize...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta