İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Salkımlansa böğürtlenler göğsüne iliştiği günbatımında polenlense soluk suya düşse aksa nağmeler sevgili aksa seni sürüklese kucağıma...sonsuz saygılarımla hocam...
Maviliklere düşür kanatlarını sinsin üzerine çiyi yakamozların aksın saçlarından ıslak bakışlı rüzgarlar mor kucağında şarkıların sevdaya sus beni...
aşk tanımını yada dile dökebilmeği nedense cok başarılı sunamam kendimce oluşturduğum tek tanım hep şu olmuştur: AŞK paylaşımın en cesaretli hali ama sizin şiirnizi okduğumda aşk öyle genel ki
toplansın işçiler nümayiş yapsın
sırtlasın tarlayı köyün terlisi.. den
şehir deyince kalbur zaman içinde
in cin ve bizimkiler..
şehirdir çünkü aşk nedir bilmez! . e kadar olan dygu olmuş şiirnizde ..cok beğendim
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta