Aşk Nedir? Şiiri - Emrecan Aras

Gece çökerken tenhâ bir sokakta,
Adımlarım yankı olur duvarda.
Ne gelen var ne de soran bu hâlde,
Yalnızlıkla otururum bir yanda.

Bir lambanın solgun ışığında ben,
Çekilirken hayâlim bir perdeden.
Çökmüş yüzüm, donmuş ellerim,
Yorgunluktan titrer oldu dizlerim.

Bir zamanlar hayâllerle süzülen,
Şimdi sustu o içimdeki cümlem.
Ne baharlar çağırıyor beni artık,
Ne de umut konuyor penceremden.

Bir kuş geçse, kanat sesi yakar can,
Bir çiçek açsa da, içim hep kan revan.
Günler aynı geçiyor tekdüze ve yavan,
Gözyaşından örülmüş bu zaman.

Gündüz bile gece, gökte yok mavi,
Yitirdim kendimi,varlığımdır vahi.
Aşk nedir bu koca Dünya'da sahi?
Namütenahi ızdırap vericidir kendi.

Bir mezar sessizliği var içimde,
Konuşsam çınlar boş bir biçimde.
Hayâl desen kalmadı çoktan beri,
Gömüldü hepsi soğuk geçmişimde.

Yoruldum dünya’dan, insan sesinden,
Kırıldım kendime her nefesimden.
Yaşamak dedikleri şey buysa eğer,
Ben çoktan ölmüşüm fark etmeden.