Boşuna kendine manalar çıkarma mısralarımdan
Artık sana öksüz gizemli kitabeleri gönlümün
En sonbana kalan yanmış aşk küllerin
Savruldu karanlık sonsuzluğa Ganj nehrinden
Sus sırra kadem vur ve geç hayatımdan
Beni yakan gözlerinden hasret kanları aksın
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta