Aşk'ın Yolu Neyledi Şiiri - Mücahit Kurnaz

Aşkın Yolu Neyledi

Betonlar arasında bir kor oldum, yandım,
Kalabalıkta sensiz, yapayalnız kaldım.
Ne akıl kaldı serde ne de bir dermanım,
Gel gör beni, bu sevda yolu nicedir neyledi.

Savrulur aklım, yollarda kaybolur izim,
Yüreğim eski bir türkü derindir sızım.
Gâh tozarım yel olup, gâh çağlarım sel olup
Gel gör beni Leyla aşk sarmalı nicedir neyledi.

Taş idim, aşkınla yontuldum bir can buldum,
Yanmakta buldum ben en kutlu en hoş yurdum.
Yoklukta varlığa, gam yüküyle yoğruldum,
Gel gör beni, bu sevda nicedir neyledi.

Eski "ben" kayboldu, bak yeni bir "ben" doğdu,
Gönül göğsümde aşk, bir güneş gibi doğdu.
Gönülde Leyla ile erenler katına yol oldu,
Gel gör beni, bu sevda nicedir neyledi.

Bir sevdadır bu yolun Türk’ten gelen damarı,
Vurdukça daha parlar ruhumuzdaki vakarı.
Sırlar döküldü dile, kestik artık rüzgârı,
Gel gör beni bu vatan aşkı nicedir neyledi

Sen-ben davası değil bu bir vatan sızısı,
Açıldı işte mühür, silindi alınyazısı.
Sırdan doğan tehlike fırtınanın öncüsü,
Gel gör beni, bu sırrın aşkı nicedir neyledi

(Yunus Emre'nin "gel gör beni aşk neyledi" şiirinden esinlenerek yazılmıştır )

🌘⭐☀️✍️