Aşk’ın içsel devinimi
Güneş gökyüzünde yanık bir iz bırakırken
Hangi zamana dur diyebilirsin
Kaç arşın adımlarsın zift kokulu ruhsuz asfaltları
Aşk inzivaya çekilirken
Ömrümün hangi baharını geri verebilirsin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta