Aşk-ı Sahra Şiiri - İsmail Çelik

Anladım ki aşk sahra çöllerinde yanmakmış meğer
Sevgilinin gözlerinden fırlayan okları saplamakmış kalbe teker teker
Bilmezdim aşkın en acı, en faydalı hastalık olduğunu

Bilmezdim beyne sıkılan kurşundan daha mevlâ olduğunu
O kavurucu gözlerinle kalbimi kül etmeden önce
O aşk denilen hançeri kalbime saplamadan önce
Düştük bir kere bu derde hükmediyor kalbim benimde

İstenmiyorum belkide bu virane şehirde
İstenmiyorum belkide bu aşkın merkezinde...