Aşk-ı İlahi Şiiri - Bekir Erçalışkan

İflah olmaz derde düçar oldu gönül; bîçareyim.
Meftun olup içtim aşkın bâdesini... Mestâneyim!
İzin ararım diyar diyar; yolun kaybetmiş, divâneyim.
Gezer dururum çöllerde Mecnun misali; avareyim...

Himmetinle şu dâr-ı dünyaya geldim geleli;
Bir han imiş bu âlem; sandım ki ebedi...
Nârınla tutuşup, aşkınla yoğrulup pişeli;
Vuslat eşiğinde, şem'-i cemâline... Pervâneyim.

"Kün" emrinle kurulur devran; döner felekler,
Zikrinle raks eder gökte yıldızlar, melekler...
Nurunla can bulur âlem; kabul olur tüm dilekler;
Mutlak hâkim Sensin Yarab; huzurunda âmâdeyim.

Mülkün yegâne sâhibi; Sensin her nefeste ayân,
Zaman Sen, mekân Sen; gayrısı yalan!
Hükmünle kurulur divân; rızandır tek liman;
Seyr-i sülûka erdim; dergâhında âsudeyim.