Bumuydu hayatın bize vereceği be kardeşim,
Sevdik diye sevilmeyi hiç mi hak etmedik?
Ben onu hiç bitmeyen özdemir asaf şiirlerimle büyüttüm kalbimde
Cem adrian şakılarına sarmaladım
Ayın geceyi koruduğu gibi korudum lan ben onu bütün olmaz diyenlerden
İçim yanıyo be kardeşim boşalsada ferahlasam diyemediğim yeri yakıyo acımadan
Hayal bile edemediğim bi his bırakdı içimde hayal etsemde hayata eçiremiyceğim
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta