Ey yağmurlu günün, vücuduma değen her damlanın, serinliğini aşkıyla ısıtan güzel...
Sana olan sevdanın, sıcaklığı soğuğu kırdı geçti...
İçimi ısıttı..
Senin aşkın, karanlığa güneş oldu, günümü aydınlattı..
Kasvetli havanın insana verdiği rahatsızlık senin aşkınla yok oldu, güzelleşti...
Sensin sevdanın temelleri, sensin o temelin üstünü muazzam bir şekilde işleyen..
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta