Aşk-a Vuslat Şiiri - Andelip Mehmet

Hasretle dönecektin, bahar gibi gülerek,
Şu açan nergizlere, selamlar salacaktın.
Gönlümde bir yâr olup, ta ezelden gelerek,
Hani? Gönülden sevip, rüyaya dalacaktın.

Gelişin bir mevsimdi, bakışın sanki destan,
Adını her anışım, sinemde bir gülistân.
Şimdi mecnun gönlümün, tek sâkîsi bir sultan,
Hani? Ömrüm ömrüne, diyerek kalacaktın.

Bitmeyen yola bakıp, adını ezberledim,
Bir heves bir hasretle, bin gecedir bekledim.
Sensiz kalan bu ömrü, zindanlarda sakladım,
Hani? Söz vermiştin, gözyaşımı silecektin.

Her dua bir sitemdi, her seherde bir çığlık,
Kalp harap, gönül gurbet, her sözde yalan çıktık,
Kalplerde sevgi vardı, gidişinle yıkıldık.
Hani? Aşkımız için, dağları delecektin.

Bir düşte buldum seni, seher vaktinde yine,
Gözlerin kamaştırdı, nur oldu sanki sine.
Sustum, baktım, sarıldım, sen de düşmüştün güne,
Hani? Bir vuslat olup? gönlüme gelecektin.

Zaman durmuş gibiydi, nefesinle dirildim,
Sana olan sevdada, ben nefsime yenildim.
Gerçek miydi bilemem? Kalbim ile sarıldım,
Hani? Vuslat olunca, aşkından bilecektin.

...andelip...