Aşk öyle bir illettir ki, uğrarsa
gönül köşküne
Yerle yeksan eder seni, harabeye
çevirir yüreğini.
Feleğin şaşar, cehennem
gömleğini giyersin.
Hep hüzünle beslenir, ekmeği
aşı özlemdir.
İzin almaz girerken, fütursuzdur çıkarken.
Sessizce yol alır damarlarında,
gözyaşlarıyla hayat bulur.
Aklın çelişir yüreğinle, seni
çılgına çevirir
Esir alır ruhunu, kezzap gibi
yakar kavurur.
Umut ekersin zamana, eşkıya
gibi çöker sol yanına.
Dindiremezsin içindeki sızıyı, yalnızlığına gömülürsün
Ve en sonunda, kendi kendini
yer bitirirsin.
Akıl ermez aşkın işine, posanı
çıkarır sinsice,
Küllerini savurur işi bitince.
*Halide Köksal, 22 Şubat 2014
Halide KöksalKayıt Tarihi : 9.03.2018 13:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!