Aşıkın kırılma noktası Şiiri - Nedim Çekin

Sesler göçtü kulaklarımdan, gözlerim sana bakmaktan körleşti.
Kalbim ateşe sürülmüş bir kuş gibi çırpınıyor göğsümde.
Nefes aldım, hava zehirliydi.

Dünya bir avuç karanlığa sığdı.
Gözyaşlarım yastığın kenarından taştı,
geceye aktı.
Gece beni boğdu.
Yalnızlık üstüme kapanan bir kapı, anahtarı sende.

Onsuzluk giymeye çalıştığım dar bir elbise;
her yerimden yırtılıyor.
Zaman paslı bir bıçak,dakikalar kalbime saplanıyor.

Uyku adımı bile anmıyor artık.
Geceler suskun bir darağacı.
Beni kendimden sürgün ettiler.
Adımı acıyla çağırıyorlar.
Sigara dumanı sana benzemiyor.
Alkol adını söylemiyor.
Hiçbir şey boşluğunu doldurmuyor.
Bir an ölüm aklıma düşüyor,
ama sen hayattan daha ağır geliyorsun.

Resimlerine bakıyorum, hareketsiz bir mutluluğa.
Ve anlıyorum:
Aşk,
insanı yaşarken ölü bırakıyor.