Adam oturdu pencere önündeki sandalyesine,
Gökyüzünü seyre başladı.
Eliyle belirsiz bir noktayı gösterdi,
Ve mırıldandı
İşte bu benim yıldızım dedi.
Yıldızın bir adı yoktu.
Ne yazabiliyordu onu bir köşeye,
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




Herkesin dillendiremediği bir yıldızı vardır...
Kutluyorum. Selamlar..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta