Asiyim Bu Gece Şiiri - Serdar Mencutekin

Yazık, söylenmeyen şarkılarda aramışım seni,
Çıkmaz sokaklarda bulmaya çalışmışım.
Bilememiştim, düşünememiştim,
Gidişinin bu denli sessiz olacağını...
Hasret kokan yağmurlar söyledi yokluğunu,
İnanamadım!

İşte bende sessizim bu gece...
Gidişine isyan edercesine sessiz.
Hesapsız terkedişini anlayabilmek,
Son nefesimi dinleyebilmek için,
Gidişin kadar sessizim bu gece!

Arsızım bu gece...
İsmine cismine küfredercesine arsızım.
Hiç olmadığım gibi olabilmek,
Biraz olsun içimi dökebilmek için...
Benzersiz kahpeliklerin gibi,
Alaylı tebessümlerin kadar arsızım bu gece!

Sahteyim bu gece!
Benliğimi terkedercesine sahte...
Hislerimi satabilmek, kendimden kopabilmek,
Ve en önemliside biraz olsun 'SEN' olabilmek için,
'Seviyorum' diyen dillerin kadar sahteyim bu gece!

Asiyim bu gece!
Dağlara göz dağı verircesine asi...
Kurşunlara dur diyecek kadar,
Rüzgarlara sus diyecek kadar,
Ayak seslerin gibi asiyim bu gece!

Bitiyor, umursamadığın bir ömür bitiyor bu gece...
Sen, etrafına saçtığın yapmacık gülüşlerle meşgulken,
Senin için yarınlarına veda eden bir ahmağın kalp atışlarının dili titriyor bu gece!

Fazlayım bu gece!
Kendime bile fazlayım bu gece...
Sana duyduğum nefret kadar,
karşı koyamadığım sevgin kadar,
senin uğruna savaştığım acılar kadar fazla...
Kendime bile fazlayım ben bu gece!

Ne mutlu ki aklım başıma geldi bu gece!
Bir Şerefsiz uğruna can vermeyecek kadar
akıllıyım bu gece!
Bak! Unuttum seni bu gece...