Asıl Vicdan Şiiri - Dilara Göktepe

Ben Bir Aynayım
Vicdanında
Geceleri başını yastığa koyduğunda içli içli
Başucuna oturup Ağlarım
Ben Acizim
Ben Düşkünüm
Ben Fakirim
Doğru
Ama
Şükürler Olsun Ki
Allah'a Vurgunum
Ya Rab Bir Sen Yetersin Bana...
Şimdi Sor Kendine
Asıl hikmet bu değil mi?
Saf kötülük
Neyi
Hissettirir?
Çocukluk Anılarındaki
Sıcak bağları,
Paylaşılan kıymetli zamanları
Bulabilir misin
O bir an sevindiğin kötülükte
Bulamazsın
Lütfen
İnkâr etme....
Dürüst Ol
Bâri Bu
Şiirin mısralarında
Gezinirken kandırma
Kendini...
Sen Hiç Tattın mı?
En Yakınını Kaybetmenin Acısını
Yaşamadığın
Acının Tarifini
Yapma
Ya
Sınarsa
Evrenin Sahibi
Seni
O
Zamanda
İşte Ben
Merhametimle
Sana İlk El Uzatan Yine Ben Olacağım
Sana yargılayarak ya da üzülerek değil
Seni de ,
Derinde,
Anlayarak Bakacağım Sana
Tüm bu yaptıklarına rağmen
Ben ki
Rabbe Meftun
Ben ki
Mevlana ya hayran gönül
Allah'ın izniyle
Allah Nasip ederse
O Yoldan Gideceğim
Ama
Sen
Allah'ın Yarattığı Cana
Yaptığın
İnsafsızca
Yorumlarını, Göndermelerini
Bir Ömür
Gözlerimden Kaçarak yaşayacaksın
Sen Yine de
Dinimize Yönel Kardeşim
Belki
O
Zaman
Peygamberimiz'in
Dilleriyle
İnsanları Kıranları
İbadetleri Temizleyemez
Hadisini
Öğreneceksin.
Ve Bana bir Ömür dua edeceksin
Unutma Tövbe Kapıları
Sonuna Kadar Açık
Lâkin şunu aklına tükenmez kalemle
Yazar mısın
Ölümün Saati de yok Mevsimide
Boşuna demiyor
Kıymetli Şair
Yokluğun soğuk
Üşüyorum
Kapama Gözlerini...