Dağınık hayatıyla köhne bir kulübede,
Bir kimsesiz yaşıyor bizim mahallede.
Sırtı açık karnı aç dudağında izmarit,
Sanırım ondan başka zavallı yok şehirde.
Konu yaşam olunca asılıyordu yüzü,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




güzel bir toplumcu şiir...duyarlılığınızı kutluyorum....
Bence o zavallı değil onu bu hale getirenler,malını mülkünü elinden alanlar zavallı..Akıcı anlatım ,iyi seçilmiş konu...Tebrikler..
'Babasından mirası sadece şeref kalmış,
Para pul toprağına yakınları el koymuş. ' Çevremizde ne insanlarımız var. Gözleri açık ve görebilenlere. Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta