Aşık maşuka meftun Şiiri - Elif Oral

Mevsim güz zamanı içim hamuş, aklım tarumar Gözlerim maşuk'u arar, yüreğim kan
ağlar. Zahirde muhlisler var, batında süveydalar. Hafız!Bu yol,bu mecra tecellide
maşuk'a meftun olmak, hakikatte maşuk'a mefruk olmak değil midir?

Ahir zamanın müridi olmak zor. Öyle bir zaman ki ne utanma kalmış ne ar. Yerim
meyhane, yolum Gaffar'a, kadehim zemheri olup, sakiyi arar. Hafız! Bu yol, bu mecra
tecellide maşuk'a mefruk olmak , hakikatte maşuk'a meftun olmak değil midir?

Mevsim hazan vakti. Yapraklar
vatanının hicranını çeker. Günahkarlar,
vebalinin ahını çeker. Tövbekarlar,
çarnaçar pişmanlığının vaveylasını
basar.. Hafiz! Bu yol, bu menzil kah
maşuk'a meftun, kah maşuk'a mefruk
değil midir?

Vakitlerden nisan akşamıdır. Yağmur çisil çisil biçarelerin yüreğine yağar...
Yağmur;kiminin günahlarını örter, kiminin göz yaşını gizler, kiminin ise narını
söndürür... Bu dünyaya ne çok sarıldık. Beka-i alem değil miydi asıl diyar? Hafız! Dünya
mecrası aldatici, ahiret hayatı berhudar değil midir