Aşık Ali Şiirleri - Şair Aşık Ali

Yüce dağın başı meskenin oldu,
Yaktın yüreğimi dağladın anam.
Şakıyan bülbülün suskunun oldu,
Gönlüme karalar bağladın anam.

Şu dünyadan gelip geçtin gülmedin,

Yanık kerem gibi yandım timsali,
Küllere sor beni küller anlatsın.
Çektirdiğin derdin yoktur emsali,
Tellere sor beni teller anlatsın.

Bu aşkın elinden ağlayıp durdum,

Kara gözlü yârdır benim bildiğim,
Aktıkça gözümden yaştır sildiğim,
Bir zamanlar dağı taşı deldiğim,
Ferhat yaratılmış "Aşık Ali'yim"

Selvi boylu güzellere hastayım,

Vatan borcu diye yola,
Düşüp gitti asker agam.
Nasip olmaz bu her kula,
Şafak bitti asker agam.

Mardin ellerine saldık,

Bozkırın ayazında,
Ben köyümü özledim.
Kar boran beyazında,
Ben köyümü özledim.

Başı kel dağlarını,

Ariflerin yolu çıkar,
Kara taşlı Beytullaha.
Erenlerin kalbi bakar,
Kara taşlı Beytullaha.

İsterim ki ömrüm yetse,

Güzeller içinde bulunmaz eşin,
Bu gerçeği sende bil güzel gözlüm.
Bir çift gülü besler gerdanın, döşün
Çiğ düşürtme sakın, sil güzel gözlüm.

Salınır gezersin meydan yerinde,

Bizim elde güller açmış,
Türüm türüm kokar şimdi.
Güzelleri bade içmiş,
Melül mahsun bakar şimdi.

Kar kalmamış dağlarında,

Sevdiğim zehirde versen elinden,
İçmezsem namerdim, bunu böyle bil.
Yollarına düşüp, çubuk belinden
Geçmezsem namerdim, bunu böyle bil.

Yâdlara düşürme sakın özünü,

Armut toplar oldu elim,
Nerde öğrendiğim ilim?
Sormam gayrı yandı dilim,
Eşe dosta danışırsam.

Gadir mevlam verdi başa,