Aşık Şiiri - Salih Karagöz

Kurudu gökyüzü, çekildi sular
O salkım söğütler, o nazlı güller
Gözlerimden içiyor, yaşı bulutlar
Ayvadan vazgeçtik, nara gidelim
Ben aşka esirim, bilmez misin sen ?

Künyesi özoğlu doğu Anadolu’nun
Canı acımazdı, ezse toprağın
Kül oldu döküldü, teli sazların
Aşıklıktan geçtik, dosta gidelim
Bağrımdaki ateşi söndürmez sular

Sevme ey oğul yanarsın dedi
Bir yudum suda boğarlar seni
İsmini dilden dile ederler deli
Biz candan vazgeçtik, yere girelim
Selamız verilsin yâr dilinden