Şimdi hangi şehirde karartır gözlerini,
Hangi rüzgar okşar o asi saçlarını?
Ben burda, Diyarbekir'in taş duvarlarında,
Bir türkü yarım, bir sevda kanayan yara.
Hani o "gözlerinde siyah umutlar" vardı ya,
Şimdi hangi diyarda soldu, hangi bağda?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta